موضوعات، ایده های اصلی و پشتیبانی

درک موضوع، اصل، یا چارچوب مفهومی بزرگتر یک فصل کتاب درسی، یک مقاله، یک پاراگراف، یک جمله یا یک قطعه یک کار خواندنی پیچیده است. توانایی نتیجه گیری، ارزیابی و تفسیر انتقادی مقالات یا فصل ها برای درک کلی در مطالعه دانشگاهی مهم است. فصل ها، مقالات، پاراگراف ها، جملات یا قسمت های کتاب درسی همگی دارای موضوعات و ایده های اصلی هستند. موضوع، موضوع یا پیام کلی و کلی است. این چیزی است که برخی به آن موضوع می گویند. ایده اصلی "مفهوم کلیدی" است که بیان می شود. جزئیات، عمده و جزئی، ایده اصلی را با بیان اینکه چگونه، چه چیزی، چه زمانی، کجا، چرا، چه مقدار، یا چند مورد حمایت می کند. مکان یابی موضوع، ایده اصلی و جزئیات پشتیبان به شما کمک می کند تا نکاتی را که نویسنده سعی در بیان آن دارد درک کنید. شناسایی رابطه بین اینها درک شما را افزایش می دهد.

ارتباط موفقیت آمیز هر موضوع نویسنده فقط به اندازه سازمانی است که نویسنده برای ساختن و تعریف موضوع خود از آن استفاده می کند.

درک ایده اصلی:

پاراگراف مجموعه ای از جملات مربوط به یک موضوع خاص یا موضوع اصلی است. هر پاراگراف یک مفهوم یا ایده اصلی دارد. ایده اصلی مهمترین اطلاعاتی است که نویسنده از شما می خواهد در مورد مفهوم آن پاراگراف بدانید.

هنگامی که نویسندگان می نویسند، ایده ای در ذهن دارند که در تلاشند به آن دست پیدا کنند. این امر به ویژه هنگامی که نویسندگان پاراگراف ها را می سازند صادق است. یک نویسنده ایده اصلی هر پاراگراف و جزئیات پشتیبان آن را در حمایت از موضوع یا موضوع اصلی سازماندهی می کند و هر پاراگراف از پاراگراف قبل از آن پشتیبانی می کند.

نویسنده ایده اصلی خود را به صراحت در جایی از پاراگراف بیان می کند. این ایده اصلی ممکن است در ابتدای پاراگراف، وسط یا در پایان بیان شود. جمله ای که ایده اصلی در آن بیان شده است، جمله موضوعی آن پاراگراف است.

جمله موضوعی موضوع کلی (یا بخشی از موضوع) را که باید در پاراگراف به آن پرداخته شود، اعلام می کند. اگرچه جمله موضوعی ممکن است در هر جایی از پاراگراف ظاهر شود، اما معمولاً اول است - و دلیل بسیار خوبی دارد. این جمله تمرکز را برای نویسنده در حین نوشتن و برای خواننده هنگام خواندن فراهم می کند. وقتی جمله موضوعی را پیدا کردید، حتماً زیر آن خط بکشید تا نه تنها اکنون، بلکه بعداً هنگام مرور، برجسته شود.

شناسایی موضوع:

اولین کاری که شما باید بتوانید برای رسیدن به ایده اصلی یک پاراگراف انجام دهید ، شناسایی موضوع است - موضوع پاراگراف. به عنوان پاراگراف به عنوان چرخ با موضوع توپی فکر کنید - هسته اصلی که در آن کل چرخ (یا پاراگراف) می چرخد. استراتژی شما برای شناسایی موضوع این است که به سادگی این سؤال را بپرسید ، "این در مورد چیست؟"هنگام خواندن یک پاراگراف ، از خود این سؤال را بپرسید ، تا زمانی که پاسخ سوال شما روشن شود. بعضی اوقات می توانید با جستجوی یک کلمه یا دو که تکرار می شود ، موضوع را مشاهده کنید. معمولاً می توانید موضوع را با چند کلمه بیان کنید.

بگذارید این استراتژی برای یافتن موضوع را امتحان کنیم. پاراگراف اول را تحت عنوان اصلی با درک ایده اصلی دوباره بخوانید. این سؤال را از خود بپرسید ، "این پاراگراف چیست؟"برای پاسخ به خود ، در ذهن خود بگویید ، "نویسنده در مورد پاراگراف ها و نحوه طراحی آنها صحبت می کند. این باید موضوع باشد - سازمان پاراگراف."پاراگراف دوم همان بخش را دوباره بخوانید. از خود بپرسید ، "این پاراگراف چیست؟"آیا با خودتان گفتید ، "این پاراگراف در مورد روشهای مختلف برای سازماندهی پاراگراف است"؟این موضوع است. در مرحله بعد ، پاراگراف سوم را دوباره بخوانید و ببینید آیا می توانید موضوع پاراگراف را پیدا کنید. چگونه؟موضوع را در حاشیه کنار این پاراگراف بنویسید. به یاد داشته باشید ، گرفتن ایده اصلی یک پاراگراف برای خواندن بسیار مهم است.

بخش عمده ای از یک پاراگراف نمایشی از جملات حامی (جزئیات عمده و جزئی) تشکیل شده است که به توضیح یا اثبات ایده اصلی کمک می کند. این جملات حقایق ، دلایل ، مثالها ، تعاریف ، مقایسه ، تضاد و سایر جزئیات مربوط را ارائه می دهند. آنها از همه مهمتر هستند زیرا ایده اصلی را می فروشند.

جمله آخر یک پاراگراف احتمالاً یک جمله نتیجه گیری است. از آن برای خلاصه کردن یک بحث ، تأکید بر یک نکته ، یا بازگرداندن همه یا بخشی از جمله موضوع استفاده می شود تا پاراگراف را به پایان برساند. جمله آخر نیز ممکن است یک جمله انتقالی باشد که به بند بعدی منتهی می شود.

البته پاراگراف هایی که می خوانید بخشی از نوشته های طولانی تر است - یک فصل کتاب درسی ، یک بخش از یک فصل یا یک مقاله روزنامه یا مجله. علاوه بر پاراگرافهای نمایشی ، که در آن اطلاعات جدید ارائه و مورد بحث قرار می گیرد ، این نوشته های طولانی تر شامل سه نوع پاراگراف است: مقدماتی ، انتقالی و خلاصه.

پاراگرافهای مقدماتی ، از قبل ، مواردی از قبیل (1) ایده های اصلی فصل یا بخش را به شما می گویند.(2) میزان یا محدودیت پوشش ؛(3) نحوه توسعه موضوع ؛و (4) نگرش نویسنده نسبت به موضوع. پاراگرافهای انتقالی معمولاً کوتاه هستند. تنها عملکرد آنها این است که آنچه را که تاکنون خوانده اید و چه چیزی در نظر گرفته شده است - برای تعیین مرحله برای ایده های موفقیت آمیز فصل یا بخش. خلاصه پاراگراف ها برای بازگرداندن مختصر ایده های اصلی فصل یا بخش استفاده می شود. نویسنده همچنین ممکن است نتیجه گیری از این ایده ها را بدست آورد ، یا بر اساس شواهدی که وی ارائه داده است ، نتیجه گیری می کند.

هر سه نوع باید به شما هشدار دهند: بند مقدماتی چیزهای آینده. پاراگراف انتقالی یک موضوع جدید ؛و بند خلاصه ایده های اصلی که باید بدست آورده اید.

پاراگراف زیر را بخوانید و ایده اصلی بیان شده را تأکید کنید. آنچه را که می توانید از اطلاعات نتیجه بگیرید ، به کلمات خود بنویسید.

قوانین رفتار در طی معاینه مشخص است. هیچ کتاب ، ماشین حساب یا مقاله در اتاق آزمون مجاز نیست. Proctors به کسی که چنین مواردی را انجام دهد اجازه نمی دهد تا آزمایش را انجام دهد. از هر کسی که تقلب کرده است خواسته می شود اتاق را ترک کند. برگه آزمایش او گرفته خواهد شد. این حادثه به مرجع مناسب گزارش می شود. در پایان دوره آزمایش ، تمام مواد به پروكتور بازگردانده می شوند. عدم رعایت این قوانین منجر به عدم موفقیت در این آزمون خواهد شد.

شما باید جمله اول را در بند تأکید کرده باشید - این ایده اصلی بیان شده است. آنچه از اطلاعات می توان نتیجه گرفت این است: اگر قوانین را رعایت نکنید ، به طور خودکار آزمون را شکست خواهید داد. این اطلاعات نتیجه گیری در جمله آخر یافت می شود.

اگر موضوع ، ایده اصلی و جزئیات پشتیبانی را مشخص نکرده اید ، نمی توانید موضوع را درک کنید.