معیارهای ورود و خروج در تست نرم افزار

تست نرم افزار ، بخش اساسی چرخه زندگی توسعه نرم افزار ، یک فرایند کاملاً گسترده و پیچیده است که نیاز به زمان و تلاش کافی برای آزمایش کنندگان برای اعتبارسنجی کیفیت و اثربخشی محصول نرم افزار دارد. این فرایند ، گرچه بسیار مفید است ، اما اغلب خسته کننده می شود زیرا باید در سیستم عامل های مختلف به صورت زیادی از زمان اجرا شود. علاوه بر این ، الزامات چندگانه وجود دارد که باید مورد توجه و آزمایش قرار گیرد ، که گاهی اوقات به منبع عدم اطمینان برای آزمایش کنندگان تبدیل می شود ، بیشتر در مورد محل شروع و خاتمه آزمایش. برای جلوگیری از این سردرگمی ، شرایط و الزامات خاص توسط تیم QA ، قبل از شروع آزمایش ، به آزمایش کنندگان کمک می کند تا در طول چرخه زندگی آزمایش شود. این شرایط به عنوان معیارهای ورود و خروج نامیده می شود که نقش مهمی در چرخه زندگی آزمایش نرم افزار دارند.

معیارهای ورود در تست نرم افزار چیست؟

همانطور که از نام مشخص شده است ، معیارهای ورود مجموعه ای از شرایط یا الزامات است که برای ایجاد یک شرط مناسب و مطلوب برای آزمایش لازم است یا به دست آمده است. نهایی شده و پس از تجزیه و تحلیل کامل از نرم افزار و نیازهای تجاری تصمیم گرفت ، معیارهای ورود ، صحت فرایند آزمایش را تضمین می کند و غفلت از آن می تواند بر کیفیت آن تأثیر بگذارد. برخی از معیارهای ورود ، که به طور کلی برای علامت گذاری شروع آزمایش استفاده می شود ، عبارتند از:

• کد کامل یا جزئی قابل تست موجود است.
• الزامات تعریف و تأیید می شوند.
• در دسترس بودن داده های آزمون کافی و مورد نظر.
• موارد آزمون توسعه یافته و آماده است.
• محیط آزمایش تنظیم شده است و سایر منابع لازم مانند ابزار و دستگاه در دسترس است.

هر دو ، مراحل توسعه و آزمایش به عنوان منبع برای تعریف معیارهای ورود به فرآیند آزمایش نرم افزار استفاده می شوند ، مانند:

• فاز/فرآیند توسعه ، اطلاعات مفیدی را در رابطه با نرم افزار ، طراحی آن ، کارکردها ، ساختار و سایر ویژگی های مربوطه ارائه می دهد ، که در تصمیم گیری در مورد معیارهای ورود دقیق مانند نیاز عملکردی و فنی ، طراحی سیستم و غیره کمک می کنند.
• از مرحله آزمایش ، ورودی های زیر در نظر گرفته شده است:
  • برنامه آزمون.
  • استراتژی آزمون.
  • داده های آزمایش و تست.
  • محیط آزمایش.

  معیارهای ورود عمدتاً برای چهار سطح آزمون خاص یعنی آزمایش واحد ، آزمایش ادغام ، آزمایش سیستم و آزمایش پذیرش تعیین می شود. هر یک از این سطوح آزمون برای اعتبارسنجی هدف استراتژی آزمون و اطمینان از تحقق الزامات محصول نیاز به معیارهای ورودی متمایز دارند.

  آزمایش واحد:

  • مرحله برنامه ریزی به پایان رسیده است.
  • طراحی سیستم ، طراحی فنی و سایر اسناد مربوطه به درستی مورد بررسی ، تجزیه و تحلیل و تصویب قرار می گیرد.
  • نیازهای تجاری و عملکردی تعریف و تصویب می شوند.
  • کدهای قابل تست یا واحدها در دسترس هستند.
  • در دسترس بودن محیط آزمون.

  تست ادغام:

  • تکمیل مرحله آزمایش واحد.
  • اشکالات اولویت یافت شده در طول آزمایش واحد ثابت و بسته شده است.
  • برنامه ادغام و محیط آزمون برای انجام آزمایش ادغام آماده است.
  • هر ماژول قبل از فرآیند ادغام ، آزمایش واحد را پشت سر گذاشته است.

  آزمایش سیستم:

  • تکمیل موفقیت آمیز فرآیند تست ادغام.
  • اشکالات اولویت یافت شده در طول فعالیت های آزمایش قبلی ثابت و بسته شده است.
  • محیط آزمایش سیستم در دسترس است.
  • موارد آزمون برای اجرای آن در دسترس است.

  آزمایش پذیرش:

  • تکمیل موفقیت آمیز مرحله آزمایش سیستم.
  • اشکالات اولویت یافت شده در طول فعالیت های آزمایش قبلی ثابت و بسته شده است.
  • نیازهای عملکردی و تجاری برآورده شده است.
  • محیط آزمایش پذیرش آماده است.
  • موارد آزمون در دسترس است.

  معیارهای خروج در تست نرم افزار چیست؟

  معیارهای خروج یک سند مهم است که توسط تیم QA برای رعایت مهلت های تحمیل شده و بودجه اختصاص یافته تهیه شده است. این سند شرایط و الزاماتی را که برای دستیابی یا تحقق آن قبل از پایان فرآیند آزمایش نرم افزار مورد نیاز است ، مشخص می کند. با کمک معیارهای خروج ، تیم آزمایش کنندگان می توانند بدون به خطر انداختن کیفیت و اثربخشی نرم افزار ، آزمایش را نتیجه بگیرند.

  معیارهای خروج بسیار بستگی به محصول جانبی مرحله آزمایش نرم افزار یعنی برنامه آزمون ، استراتژی آزمون ، موارد آزمون ، سیاهههای مربوطه و غیره دارد و می تواند برای هر سطح آزمون ، درست از برنامه ریزی آزمون ، مشخصات و تا زمان اجرا تعریف شود. معیارهای خروج متداول برای خاتمه یا نتیجه گیری روند آزمایش عبارتند از:

  • مهلت ها برآورده می شوند یا بودجه کاهش می یابد.
  • اجرای کلیه موارد آزمون.
  • پوشش مطلوب و کافی از الزامات و ویژگی های تحت آزمایش.
  • تمام نقص مشخص شده اصلاح و بسته می شوند.
  • هیچ اولویت یا شدت بالایی یا اشکال بحرانی از آن خارج نشده است.

  مشابه معیارهای ورود ، معیارهای خروج نیز برای تمام سطوح مختلف آزمایش تعریف شده است. تعداد کمی از آنها:

  آزمایش واحد:

  • اجرای موفقیت آمیز تست های واحد.
  • تمام اشکالات شناسایی شده ثابت و بسته شده است.
  • کد پروژه کامل است.

  تست ادغام:

  • اجرای موفقیت آمیز تست های ادغام.
  • اجرای رضایت بخش تست های استرس ، عملکرد و بار.
  • اشکالات اولویت دار ثابت و بسته شده است.

  تست سیستم

  • اجرای موفقیت آمیز تست های سیستم.
  • کلیه نیازهای تجاری و کاربردی مشخص شده برآورده شده است.
  • اشکالات اولویت دار ثابت و بسته شده است.
  • سازگاری سیستم با سخت افزار و نرم افزار پشتیبانی شده.

  تست پذیرش

  • اجرای موفقیت آمیز تست های پذیرش کاربر.
  • تأیید از مدیریت برای متوقف کردن UAT.
  • الزامات تجاری برآورده شد.
  • هیچ نقص مهمی باقی مانده است.
  • امضای آزمایش پذیرش.

  نتیجه:

  تعیین معیارهای ورود و خروج برای یک فرآیند آزمایش نرم افزار ضروری است ، زیرا به تیم تست کمک می کند تا وظایف آزمایش را در مهلت های تعیین شده بدون به خطر انداختن کیفیت ، عملکرد ، اثربخشی ، کارآیی نرم افزار به پایان برساند.

  وبلاگ های مرتبط:

  1. معیارهای توسعه نرم افزار و KPI.
  2. معیارهای DevOps و KPI.
  3. تست پیچیدگی های ساخت و ساز بدون سرور.
  4. تست عملکرد SaaS.
  5. آزمایش شرکت API.
  6. روندهای جدید در اتوماسیون تست.
  7. کتابخانه تست واکنش.
  8. 10 مرحله برتر تست برای برنامه های تلفن همراه.
  9. نقش هوش مصنوعی در آزمایش نرم افزار.
  10. آزمایش رگرسیون در توسعه چابک.