نیجریه: موقعیت یابی عملکرد مدیریت ریسک سازمانی برای کارآیی سازمانی استراتژیک

در هر سازمان ، خطر منبع اصلی عدم اطمینان است. محیط کسب و کار پویا و در حال تغییر است ، به همین ترتیب ، نیاز به همه شرکت ها و ذینفعان آن وجود دارد که با اتخاذ مکانیسم همه جانبه و یکپارچه مدیریت خطرات از شناسایی ، کنترل ، تا کنترل ، یک قدم جلوتر از عدم قطعیت ها بمانند. نظارت و گزارش در پیشنهاد برای به حداقل رساندن تأثیر مورد نظر خود بر سازمان.

با ایجاد یک برنامه مدیریت ریسک سازمانی (ERM) ، مشاغل می توانند خود را در مقابل عدم اطمینان مقاومت کنند. استفاده از یک رویکرد جامع برای مدیریت ریسک ، پیش نیاز برای ایجاد تاب آوری شرکت ها و دستیابی به کارآیی سازمانی است. با توجه به اینکه امروزه ریسک های مرتبط با همبستگی و به سرعت در حال ظهور است ، مدیریت ارشد و هیئت ها موظفند زمان بیشتری را برای مدیریت ریسک متعهد کنند.

ERM یک فرآیند مداوم است که به طور سنتی توسط هیئت مدیره شرکت هدایت می شود ، توسط مدیریت و توسط کارمندان که به صورت جداگانه قادر به تشخیص ، درک و مدیریت خطرات در عملکرد نقش های اختصاص یافته خود هستند ، انجام می شود.

بنابراین ، ممکن است خاطرنشان شود که ERM میزان کامل عملیات سازمان را در بر می گیرد و محدود به یک رویداد یا شرایطی خاص در تأثیرگذاری بر عملکرد سازمان نیست. این یک فرایند پویا است که افراد را در همه سطوح درگیر می کند ، هر زمینه ای از منابع و عملیات سازمان را در بر می گیرد و تصویری جامع از کل تجارت ایجاد می کند. سهام در هنگام مدیریت ریسک اکنون بیشتر از گذشته است. از آنجا که شرکت ها به دنبال رشد ارگانیک یا از طریق مشارکتهای استراتژیک هستند ، قرار گرفتن در معرض خطر آنها نیز گسترش می یابد. بدون درک جامع از خطرات و آسیب پذیری های خاص که می تواند استراتژی کلی تجارت سازمان را تهدید کند ، هیچ برنامه ERM نمی تواند موفق شود. به همین دلیل است که شناسایی ریسک و ارزیابی ریسک متمرکز در آینده اقدامات مهم برای این امکان است که یک شرکت به راحتی خطرات اصلی خود را شناسایی کند و متعاقباً تهدید هر خطر را برای تحقق اهداف خود ارزیابی کند.

علاوه بر تمرکز بر تهدیدهای داخلی و خارجی ، ERM بر اهمیت مدیریت خطر مثبت تأکید می کند. خطرات مثبت فرصت هایی هستند که می توانند ارزش کسب و کار را تقویت کنند یا در عوض ، در صورت عدم استفاده ، بر سازمان تأثیر منفی بگذارد. در واقع ، هدف از هر برنامه ERM ، از بین بردن همه ریسک نیست بلکه حفظ و افزودن به ارزش شرکت با تصمیم گیری در مورد ریسک هوشمند در نتیجه دستیابی به کارآیی عملیاتی است.

ساختن یک عملکرد مؤثر ERM

"تنها چیزی که در زندگی ثابت است تغییر است."آب و هوای فعلی تجارت همچنان به تأیید این بیانیه ادامه می دهد زیرا تهدیدها و فرصت های جدید مدل های عملیاتی سازمانی را در آزمایش قرار می دهد. رویدادهای گذشته و حال مانند بحران مالی ، پیشرفت های فناوری ، یک همه گیر جهانی و موضوعات زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیتی ، پله های مهم برای توسعه مداوم ERM است.

ERM نیاز به ارزیابی ظرفیت ریسک شرکت و تعیین اشتهای ریسک برای تجهیز هیئت مدیره برای تصمیم گیری آگاهانه در تعیین اهداف ، ارزیابی گزینه ها و انتخاب استراتژی در دستیابی به تحقق چشم انداز شرکت دارد. این کشور با ملاحظات ظرفیت ریسک و اشتها ریسک ، در فعالیت ها و سطوح مختلف سازمان ، در سراسر شرکت ، تعادل مناسب بین ریسک و بازده را به وجود می آورد.

برای ساختن یک چارچوب یا مدل ERM مؤثر ، اجزای بعدی باید توسعه یابد:

• مهمتر از همه ، این شرکت باید فرهنگ آگاهی از ریسک را تقویت کند که همه افراد در سازمان از ریسک و اهمیت مدیریت خطرات آگاه باشند. هنگامی که فرهنگ ریسک شدیدی وجود داشته باشد ، کارکنان بهتر می توانند هنگام تصمیم گیری ، خطر را در نظر بگیرند و در هنگام بروز مشکلات تشدید شوند.
• علاوه بر این ، اشتها ریسک یکی از مؤلفه های اصلی هر مدل ERM است. این سطح ریسکی است که یک سازمان آماده پذیرش آن است. این شرکت به یک شرکت کمک می کند تا اطمینان حاصل کند که منابع برای کاهش بیشتر خطرات که در حال حاضر در سطح قابل قبولی هستند ، هزینه نمی شود. اشتهای ریسک را می توان از نظر کمی و کیفی تعریف کرد.
• مؤلفه دیگر ارزیابی ریسک است. ERM نیاز به شناسایی عمیق از خطرات داخلی و خارجی و متعاقباً ارزیابی احتمال احتمالی وقوع و تأثیر هر خطر دارد.
• دو مؤلفه نهایی گزارش ریسک و حاکمیت ریسک هستند. گزارش ریسک دوره ای از مشخصات ریسک به مدیریت ارشد و هیئت مدیره برای دستیابی به شفافیت ریسک مورد نیاز است. حاکمیت ریسک تضمین می کند که پیروی از سیاست ERM وجود دارد و بر نقاط اصلی تعامل با سایر عملکردهای ریسک نظارت دارد.

شایستگی یک عملکرد مؤثر ERM

مدیریت ریسک فرهنگ یک سازمان را تقویت می کند. فرهنگی که از ارتباطات باز و صعودی ، به اشتراک گذاری دانش و بهترین شیوه ها ، توسعه فرایند در حال انجام و تعهد جدی به رفتار اخلاقی و اخلاقی در تجارت استفاده می کند ، همه توسط یک بخش مدیریت ریسک کارآمد تقویت می شوند. یک چارچوب ERM عملکردی منجر به یک فرهنگ یکپارچه می شود که موانع بین تیم های خاموش را برطرف می کند ، تصمیم گیری را هدایت می کند و اثربخشی گردش کار را ارتقا می بخشد.

سازمان هایی که مدیریت ریسک را در اولویت قرار می دهند نسبت به گروه هایی که انجام نمی دهند ، پیشرو تر هستند. ERM به بنگاهها نیاز دارد تا محیط تجاری خود را با دقت بررسی کنند ، خطرات و آسیب پذیری ها را با استفاده از تجزیه و تحلیل گسترده و توسعه استراتژی های مدیریت ریسک ، برنامه های کاهش ، کنترل و اقدامات در سطح سازمانی ، دپارتمان و فردی ، اسکن کنند. این به شرکتها کمک می کند تا برای تغییر و مقابله با تهدیداتی که ممکن است ناشی از تبلور خطرات مشخص شده باشد ، آماده شوند. با پیوند مدیریت ریسک نزدیکتر به فرآیندهای تجارت و دفتر جلو ، یک شرکت می خواهد بیشتر سود ببرد.

جعبه ابزار ریسک: رویکردهای مدیریت ریسک

مدیریت ریسک ارزش شرکت را ایجاد و محافظت می کند. به همین ترتیب ، استفاده از روش هایی که می تواند احتمال وقوع یک واقعه خطر را کاهش دهد یا اثرات خطر را در صورت انجام این کار کاهش دهد ، بسیار مهم است.

موارد زیر روشهای مختلفی است که ریسک ریسک منطقی می تواند به عنوان ابزاری برای کنترل خطرات شرکت به کار برد:

انتقال: این جایی است که سازمان ها بار مالی یک ضرر بالقوه را به طرف دیگر منتقل می کنند. بیمه یک روش سنتی ، محاکمه و واقعی برای انتقال ریسک است که به موجب آن سازمان ها در ازای ارائه دهنده ضررهای مالی متحمل شده ، مبلغی را به ارائه دهنده بیمه (حق بیمه) پرداخت می کنند. اگرچه انتقال ریسک هزینه ای برای تجارت دارد ، اما هزینه باید کمتر از تأثیر احتمالی آن ریسک خاص در صورت عدم انتقال آن باشد.

درمان: برای کاهش احتمال یا تأثیر مهمترین خطرات سازمانی ، سازمان ها می توانند تصمیم بگیرند که با آنها رفتار کنند. از درمان خطر برای کاهش اثرات احتمالی خطرات مشخص شده استفاده می شود. هدف این است که اطمینان حاصل شود که خطرات شناسایی شده با کنترل های کارآمد انجام می شود و یک تجارت را قادر می سازد تا از ضررهای احتمالی از نظر پول ، شهرت و عملکرد خرابی جلوگیری کند.

"یک سیاست موفق ERM یک مورد تجاری واضح و قانع کننده را برای نشان دادن به ذینفعان داخلی بیان می کند که چگونه بحران ها و تغییراتی مانند همه گیر جهانی ، فن آوری های مختل کننده ، تحول در انتظارات مشتری ، تحول دیجیتال ، تغییر نظارتی و اقتصادی می تواند مدیریت شود و چگونه می توان کارآیی عملیاتی را افزایش داد."

TOLERATE: در صورت عدم اقدامی برای کاهش یا کاهش آن ، ریسک تحمل می شود. این امکان وجود دارد که این مورد باشد زیرا اجرای اقدامات کاهش ریسک یا کاهش قیمت گران است یا به این دلیل که تأثیر منفی یا احتمال تحقق ریسک به حدی حداقل است که سازمان آنها را قابل تحمل می داند. حتی اگر خطرات پذیرفته شوند ، آنها هنوز هم باید مورد توجه قرار گیرند زیرا تحولات آینده ممکن است آنها را غیرقابل تحمل کند.

خاتمه: برخی از خطرات سازمانی ممکن است خارج از محدوده ریسک مورد تأیید داخلی آنها باشد. خاتمه ، به عنوان یک استراتژی مدیریت ریسک ، تضمین می کند که آن فرآیندها و فعالیتهایی که خطرات بیشتری را نسبت به مزایا ایجاد می کنند ، خاتمه می یابد. به جای تلاش برای معالجه ، تحمل یا انتقال ریسک ، اولین جایگزین مورد بررسی ، حذف آن در صورت تغییر یا حذف آن بدون تأثیر منفی اصلی بر شرکت است.

مدیریت ریسک به عنوان شغل همه

درک "بنگاه" در ERM مهم است. این رویکرد نمای در سطح سازمانی یا سازمان نیاز به یک رویکرد جامع و مفید برای مدیریت ریسک دارد. این شامل کلیه کارکنان و تشخیص دقیق کلیه زمینه ها و فرآیندهای سازمان است. بدون شک ، مدافع نهایی برای مدیریت ریسک در هر شرکت مدیر ارشد اجرایی (مدیرعامل) است. با این حال ، نیروی کار کارمندان جمعی در ایجاد ارزش شرکت و موفقیت ذاتی هر چارچوب ERM به همان اندازه مهم است.

مدیران و سرپرستان باید اهمیت این امر را تشخیص دهند و اطمینان حاصل کنند که فرهنگ سازمان از یک محیط مشترک برای به اشتراک گذاشتن داوطلبانه داده های کمی و کیفی در قالب توصیه ها ، تجربیات و نگرانی های موجود در هسته اصلی و پشتیبانی سازمان پشتیبانی می کند تا به طور مؤثر پیشرفت کند. دستور کار ERM. بنابراین ، باید یک جریان ثابت از اطلاعات وجود داشته باشد که ارزش بین عملکرد ERM و مدیریت خط را اضافه کند.

نتیجه

به طور سنتی ، مدیریت ریسک اغلب هنگام انجام فعالیت های آن با فشار روبرو می شود. دلیل اصلی این امر این است که فعالیت های ERM به طور معمول به عنوان یک فعالیت انطباق دیده می شوند که باید به جای یک فعالیت ارزش افزوده که به سازمان کمک می کند ، انجام شود. لازم است فعالیت های ریسک را در فرآیندهای تجاری و فعالیتها ادغام کنیم و یک جریان اطلاعاتی باز را که از بالا سرچشمه می گیرد ، به منظور قرار دادن عملکرد ERM برای دستیابی به کارآیی عملیاتی در یک شرکت ، ایجاد شود.

یک سیاست موفق ERM یک مورد تجاری واضح و قانع کننده را بیان می کند تا به ذینفعان داخلی نشان دهد که چگونه بحران ها و تغییراتی مانند همه گیر جهانی ، فن آوری های مختل کننده ، تحول در انتظارات مشتری ، تحول دیجیتال ، تغییر نظارتی و اقتصادی می تواند مدیریت شود و چگونه می توان کارآیی عملیاتی را افزایش داد.

محتوای این مقاله برای ارائه یک راهنمای کلی برای موضوع است. مشاوره تخصصی باید در مورد شرایط خاص شما جستجو شود.