جهان می بیند که چگونه دلار واقعاً کار می کند

فدرال رزرو با افزایش نرخ بهره ، ارز ایالات متحده را تقویت کرد و محوریت خود را به نظم جهانی نشان داد.

توسط Adam Toze ، یک ستون نویس در سیاست خارجی و مدیر انستیتوی اروپا در دانشگاه کلمبیا.

12 آگوست 2022 ، 6:11 بعد از ظهر

2022 یک سال قدرت دلار بوده است - قدرتی که خود را به هر دو شکل آشکار و ظریف نشان می دهد.

2022 یک سال قدرت دلار بوده است - قدرتی که خود را به هر دو شکل آشکار و ظریف نشان می دهد.

در بهار ، تحریم های مالی به دنبال حمله ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه به اوکراین ، رئیس جمهور روسیه ، میزان تغییر مالی ایالات متحده را نشان داد ، به ویژه هنگامی که با همکاری با شرکای اروپایی آمریکا انجام می شود. اگر به مراتب بیشتر از آنچه وارد می کنید صادر می کنید و بنابراین ذخایر ارز واقعاً بزرگی را در اختیار شما قرار می دهد - مانند 500 میلیارد دلار روسیه - در واقع جایی دیگر برای نگه داشتن آنها به غیر از دلار یا یورو وجود ندارد. اگر صحبت از تقابل شود ، این شما را به رحمت مقامات مالی ایالات متحده و شرکای اتحاد آن می اندازد. ناتو خود را یک قدرت مالی نشان می دهد.

روسیه تاکنون طوفان را پشت سر گذاشته است ، اما برای این کار مجبور شده است سیستم مالی خود را به دنیای خارج ببندد. واردات آن به سختی بیش از نیمی از سطح قبل از بحران آنها فشرده شده است.

هنگامی که این تحریم ها اعمال شد ، شوک برای روسیه این سؤال را ایجاد کرد که آیا یک سیستم پولی که چنین قدرت یک طرفه را به ایالات متحده اعطا کرده است ، می تواند پایدار باشد. مطمئناً روسیه ، چین و هند به دنبال ساختن یک سیستم ارز جایگزین هستند. این ممکن است در Renminbi چین باشد و محور مبادله کالاهای کلیدی باشد. یک مدل ممکن است نوعی معامله ای باشد که اخیراً توسط یک تولید کننده پیشرو سیمان هند انجام شده است ، که واردات زغال سنگ روسیه را به ارز چینی پرداخت کرده است. برای تأمین بودجه ، می توانید در بازار به اصطلاح Dim Sum Bond در هنگ کنگ وام بگیرید ، جایی که صادرکنندگان از سراسر جهان بدهی های Renminbi در خارج از کشور را صادر می کنند.

چنین سیستمی استقلال ایالات متحده را تضمین می کند. اما برای رسیدن به مقیاس قابل توجهی ، سالها طول می کشد. این امر همچنین به کمبود مداوم مواد اولیه کلیدی بستگی دارد ، که باعث می شود قفل شدن روابط ممتاز مشتری و رشد مداوم اقتصاد چین ، جالب باشد و این باعث می شود که به عنوان قهرمان اقتصادی آینده به نظر برسد.

این روندها هرگز تضمین نشده بودند. از برتری فعلی ما ، شش ماه از آغاز جنگ ، آینده ای فراتر از دلار به نظر می رسد دورتر از همیشه. با کند شدن اقتصاد جهانی ، قیمت کالاها از قله های خود دور است. هنوز تقاضای اضافی برای نفت ، گاز و زغال سنگ وجود دارد ، اما کالاهای دیگری مانند سنگ آهن ارزان می شوند. چین به جای ادعای تسلط خود به عنوان یک مرکز جایگزین اقتصاد جهانی ، شاهد خونریزی سرمایه خارجی با سرعت حتی در دوره بحران 2015-2016 است.

با صحبت از رقبا به سیستم دلار در مورد Wane ، آنچه بر چرخه اخبار جهانی اقتصادی در اواسط سال 2012 حاکم است ، چهره دیگری از قدرت مالی ایالات متحده است: محکم کردن سیاست ذخیره فدرال در پاسخ به تورم و دلار در حال افزایش ایالات متحده. این شرایطی را تغییر می دهد که در آن کل اقتصاد جهانی عمل می کند ، نه از طریق مداخلات قانونی یا ژئوپلیتیکی بلکه از طریق ارزش ارز ، نرخ بهره و تقاضا و عرضه اعتبار. این در این حضور همه جانبه دلار است که در نهایت اهرم های آشکار تحریم های مالی در نهایت استوار است.

مهمترین و مهمتر از همه ، سیستم دلار یک شبکه تجاری و مالی است. قدرت سیاسی و نظامی نقش مهمی در لنگر انداختن تسلط جهانی دلار دارد. تصور اینکه بدهی خزانه داری ایالات متحده دارای وضعیتی است که در اقتصاد جهانی انجام می دهد اگر در نهایت از قدرت نظامی برتر جهان حمایت نمی شود. اما انگیزه بیش از حد برای تصویب دلار به عنوان ارز اصلی تجارت و امور مالی این است که نقدینگی دلار فراوان و ارزان است و ارز جهانی پذیرفته شده است. به همین دلیل است که نزدیک به 90 درصد از کل معاملات ارز-گردش روزانه 6 تریلیون دلار قبل از همه گیر Covid-19-دلار را به عنوان یکی از ارزهای موجود در این زوج تبدیل می کند. این که آیا یک جنگ سرد جدید با چین یا روسیه وجود دارد یا خیر ، افزایش ناگهانی و ناگهانی نرخ بهره ایالات متحده - که شرایط اعتباری را محکم می کند و دلار را تقویت می کند - شوک لرزان را در کل این شبکه از معاملات تجاری ایجاد می کند.

البته یک دلار در حال افزایش هم برندگان و هم بازندگان ایجاد می کند. این بدان معناست که سایر ارزها از نظر نسبی در حال سقوط هستند. ممکن است انتظار داشته باشید که اثرات یک دلار در حال افزایش با تأثیر ارزش کاهش ارزهای دیگر جبران شود. اما به دلیل همه گیر بودن دلار ، اینگونه نیست. اگر دلار افزایش یابد ، هرکسی که به دلار وام گرفته است - و در سراسر جهان تریلیون بدهی های دلار وجود دارد - هزینه های دردناک تر خدمات بدهی را افزایش می دهد. یک دلار در حال افزایش هزینه جهانی صادرات با قیمت دلار را افزایش می دهد و باعث می شود آنها کمتر رقابتی شوند. به طور کلی ، تصور می شود که افزایش 1 درصدی دلار در طی یک سال حدود 0. 7 درصد از تجارت جهانی را خراب می کند.

از این رو خبر بدی است که از اواسط سال 2021 به عنوان فدرال رزرو نرخ ها را افزایش داده است ، دلار 15 درصد در برابر سبد ارزها افزایش یافته است. یورو و ین هر دو برای ثبت پایین کاهش یافته اند. ارزهای بازارهای نوظهور نیز از شیلی تا ترکیه تا مصر نیز وجود دارد. کاهش نسبی ارزهای آنها در نتیجه افزایش دلار ، فشار تورمی را که از منطقه دلار تابش می کند تقویت می کند. اگر این کشورها بخواهند از کاهش ارزش و در نتیجه افزایش قیمت واردات خودداری کنند ، گزینه ای جز افزایش نرخ فدرال رزرو ندارند. در نتیجه ، در سال 2022 شاهد تشدید هماهنگ شدن سیاست های بانک مرکزی در هر دو اقتصاد پیشرفته و اقتصادهای بازار نوظهور هستیم.

همانطور که در مورد تحریم های مالی ، همیشه این خطر وجود دارد که با محکم شدن شرایط اعتباری ، پیوندهایی که سیستم مالی مبتنی بر دلار را تشکیل می دهند ، از بین می رود. برای آن اقتصادها به بدترین شکل ، این خطر بسیار فوری است. یک چرخه محکم کردن فدرال رزرو یک رژیم تحریم نیست ، البته ، اما تأثیر قابل پیش بینی کاهش اقتصادهای ضعیف در سیستم دلار از دسترسی به واردات حیاتی ، مجبور کردن جیره بندی سوخت و برق و محکم کردن دسترسی آنها به اعتبار در آن دارد. روشی غیرقابل تحمل

سریلانکا در بحران پیش فرض و سیاسی به حاشیه رسیده است. آرژانتین با افزایش تورم و خرد کردن لوایح واردات انرژی روبرو است. در هر دو مورد ، اقتصاد آنها قبلاً ضعیف بود و بدهی آنها قبل از افزایش فعلی قیمت کالاها ، نرخ بهره و دلار ناپایدار بود. اما شرایط جدید در ایجاد وضعیت آنها آشکارا ناپایدار بوده و به ایجاد یک بحران باز کمک می کند.

همه گفتند ، بانک جهانی تخمین می زند که نزدیک به 60 درصد از وام گیرندگان کم درآمد در معرض خطر پریشانی بدهی یا در حال حاضر در آن قرار دارند. این کمک نمی کند که به دنبال موفقیت کمپین جهانی بدهی در اوایل دهه 2000 که بدهی های کشورهای کم درآمد را کاهش داد ، بسیاری از آنها از مالی مبتنی بر بازار ، از جمله وام گرفتن با نرخ بهره متغیر استفاده کرده اند. تا سال 2020 ، بیش از 30 درصد از بدهی آنها بر اساس نرخ بهره متغیر بود ، که جذابیت در هنگام پایین بودن نرخ اما بسیار خطرناک تر در یک محیط ، مانند امروز ، از افزایش نرخ است.

با توجه به درام در سریلانکا و آرژانتین و دقت کشورهای کم درآمد ، ممکن است تصور شود که سال 2022 دارای یک بحران جامع بدهی مانند آن در دهه 1980 است. مشکلات اقتصادی و مالی در حال حاضر ده ها میلیون نفر را تحت تأثیر قرار می دهد و در موعد مقرر احتمالاً صدها میلیون نفر را تحت تأثیر قرار می دهد. یک کشور بدهکار نیمی از دوازده یا بیشتر ممکن است خود را در حال پیمایش در مورد عدم قطعیت های بازسازی بدهی و پیش فرض حاکمیت بدانند. با این حال ، از همه احتمال ، ما از یک بحران سیستمی سیستم مالی جهانی مبتنی بر دلار جلوگیری خواهیم کرد. درد حاد عمدتاً به ضعیف ترین و فقیرترین اقتصادها محدود خواهد شد ، جایی که منابع محلی کم است و وابستگی به دلار بیشتر آشکار است.

ما از یک بحران جامع جلوگیری خواهیم کرد نه به این دلیل که سیستم دلار ذاتاً پایدار یا مصون از شوک ها است ، بلکه از آنجا که از دهه 1990 برای مقابله با این فشارها تکامل یافته است ، و گره های مهم تر در شبکه در محافظت از خود به مراتب بهتر شده اند.

آنچه تغییر کرده است این است که چگونه مشاغل و دولت ها در سراسر جهان از امکانات سیستم مالی بین المللی مبتنی بر دلار استفاده می کنند. با کمال تعجب ، کسانی که سطح بدهی متوسط و جریان درآمد پایدار دارند بهتر عمل می کنند. اما چقدر فشار حاد است همچنین به نحوه تعادل دلار و دارایی های ارز محلی و دارایی بستگی دارد.

تا آنجا که سیستم دلار به معنای واقعی کلمه سیستم دلار است ، بسیار شکننده است. کشورهایی که ارزهای خود را به دلار خرج کرده اند یا به دلار وام گرفته اند بدون حمایت از نرخ ارز و نوسانات نرخ بهره ، به ویژه اگر این دولت ها یا خانوارهایی باشند که وام گرفته اند ، احتمالاً دچار مشکل جدی خواهند شد.

اما این نوع اتکا به دلار به طور فزاینده ای نادر است. از دهه 1990 ، آنچه که سیستم مالی جهانی را قوی تر کرده است ، ابزار دستگاه هایی برای تعدیل وابستگی به دلار و مدیریت ریسک های شرکت کننده در جهانی سازی مالی است. اقتصادهای بزرگ بازار در حال ظهور مانند برزیل و تایلند آموخته اند که بهتر است اگر می خواهید از وام دهندگان خارجی پول بگیرید ، فقط با پول خود از آنها وام بگیرید. در یک بحران ، که هنوز هم ممکن است ارزش ارز شما را در معرض خطر قرار دهد - همانطور که سرمایه گذاران خارجی سهام خود را به فروش می رسانند ، احتمالاً شما دچار کاهش ارزش خواهید شد - اما حداقل بخشی از خطر پس از آن توسط وام دهنده تحمل می شود ، و حداقل می توانیداطمینان حاصل کنید که بودجه محلی کافی برای تأمین بدهی ها دارید.

اگر وام خارجی وجود دارد ، اجازه دهید آن را خصوصی و شرکتی باشد و نه توسط خانوارها یا دولت ها. در بحران سال 2008 ، بسیاری از اقتصادهای اروپای شرقی با هزینه خود خطرات ذاتی وام یا وام های اتومبیل را که در ارزهای خارجی تأمین می شوند ، کشف کردند.

با این حال ، همچنین درست است که در یک بحران ، بدهی های ارز خارجی که توسط شرکت ها یا بخش خانوار انجام می شود ، احتمالاً از دیدگاه دولت های محلی ناکام خواهد بود ، که هم به خاطر بین المللی آنها تحت فشار خواهد بوداعتبار و برای بقای اقتصاد ملی برای وثیقه آنها. به طور واقعی ، آنها ادعاهایی را در مورد بودجه دولت تشکیل می دهند که نیاز به نظارت ، حاوی و حساب کردن دارند. با توجه به این نکته بود که ایالات متحده ، انگلستان و اتحادیه اروپا در کنفرانس اقلیمی سازمان ملل متحد در سال گذشته توافق کردند تا از آفریقای جنوبی در بازسازی مالی Eskom ، ابزارهای قدرتمند خود حمایت مالی کنند. این هم یک استراتژی انتقال انرژی و هم راهی برای تسکین فشار به حساب دولت آفریقای جنوبی ناشی از مسئولیت ضمنی آن در مورد بدهی های اسکوم بود.

آنچه در سال 2022 فاش کرده است این است که سیستم دلار دارای مقاومت و استحکام است که انجام می دهد زیرا به شدت از طرف منافع تجاری و ژئوپلیتیکی درگیر و مورد توجه قرار می گیرد. نه برای هیچ چیز ، اقتصاددان دانیلا گابور عبارت "اجماع وال استریت" را برای برجسته کردن نقش بانکداران سرمایه گذاری ، مدیران صندوق و وام گیرندگان مشتری آنها در حفظ شبکه مالی جهانی مبتنی بر دلار ابداع کرده است. در بحران های عمده ، این سیستم به یک مشارکت عمومی و خصوصی تبدیل می شود که از بالا به پایین توسط خطوط مبادله نقدینگی که توسط فدرال رزرو به بانکهای مرکزی اصلی اروپا ، آمریکای لاتین و آسیا گسترش یافته است ، ایمن می شود. در درگیری های ژئوپلیتیکی ، با همکاری نزدیک ایالات متحده و شرکای سیاست امنیتی آن در اروپا و آسیای شرقی ، دسترسی آن گسترش می یابد. اما بیشتر اوقات ، ریسک خطرناک توسط مقامات دولتی برای مالی جهانی با محوریت دلار در پس زمینه باقی مانده است. به نظر می رسد این سیستم بیش از همه بر اساس مقاومت در برابر اقتصاد ایالات متحده و بازارهای مالی پویا آن حفظ می کند.

به طور کلی ، یک اقتصاد قوی ایالات متحده رشد را ارتقا می بخشد و رونق سرمایه آمریکا و مرکزیت بازارهای سهام ایالات متحده را به انباشت سرمایه جهانی تضمین می کند. با این حال ، همچنین به یک موضع محکم تر از سیاست پولی ایالات متحده نیاز دارد. در حال حاضر ، این نکته دوم بسیار مهم است. چقدر تنش شدید در اقتصاد جهانی طی ماه های آینده بیش از همه بستگی دارد به چقدر سفت شدن فدرال رزرو می رود و این بستگی به سرعت خنک شدن تورم آمریکا دارد. اگر اقتصاد ایالات متحده قوی باشد ، فدرال رزرو مجبور است به نرخ بهره بالاتر متوسل شود و فشار را مضاعف کند. در همین راستا ، اخبار مربوط به کاهش اقتصاد ایالات متحده خبر خوبی برای سیستم دلار است ، زیرا این بدان معنی است که فدرال رزرو ممکن است بتواند در اواخر سال جاری افزایش نرخ بهره بیشتر را کاهش دهد. بهترین مورد می تواند رکود خفیف ایالات متحده با تورم به سرعت کاهش یابد-به اصطلاح سناریوی سرزمین نرم. تا آنجا که به سیستم دلار مربوط می شود ، هنوز دنیای "سر من برنده می شوم ، دم می کنید که از دست می دهید".

Adam Tomeze یک ستون نویس در سیاست خارجی و استاد تاریخ و مدیر موسسه اروپا در دانشگاه کلمبیا است. آخرین کتاب وی سقوط کرده است: چگونه یک دهه بحران های مالی جهان را تغییر داد و او هم اکنون در حال کار بر روی تاریخ بحران آب و هوا است. توییتر: adam_tooze