RDP 8804: رفتار قیمت گذاری در بازارهای آینده مالی استرالیا 2. بررسی نظریه های بازارهای آینده

دو رویکرد اصلی نظری برای توضیح عملکرد اقتصادی بازارهای آینده - هزینه تئوری ذخیره سازی و نظریه تخصیص ریسک وجود دارد. هزینه تئوری ذخیره سازی معمولاً به کار (1949) و Telser (1958) ردیابی می شود و در ابتدا با مراجعه خاص به آینده کالاها توسعه یافته است. این تئوری حق بیمه آتی (تفاوت بین معاملات آتی و نقطه) را به عنوان بازده بدون ریسک که به دارندگان یک کالا پرداخت می شود ، می پردازد. برای اینکه سهام موجود با تمایل به نگهداری بپردازد ، این حق بیمه باید برابر با هزینه خالص ضمنی نگه داشتن آن کالا باشد. هزینه خالص در این زمینه به معنای مجموع فرصت های بهره و هزینه های ذخیره سازی است ، ارزش خدمات به دست آمده توسط کالا در هنگام تهیه موجودی کمتر است. این شرط لازم است تا اطمینان حاصل شود که فعالیت بی خطر نگه داشتن یک واحد اضافی از کالا ، برای تحویل با قیمت آتی ، سود صفر کسب می کند. در برنامه های کاربردی مدل کار ، به طور کلی فرض بر این است که هزینه های ذخیره سازی و بازده خدمات موجودی به مقادیر سهام نگهداری شده بستگی دارد. بنابراین حق بیمه آتی با عرضه سهام و نرخ بهره بدون ریسک به طور منحصر به فرد تعیین می شود.

یکی از ویژگی های مهم نظریه ذخیره سازی ، شناخت آن است که بازارهای آتی در هنگام فروش کوتاه کالاهای فیزیکی امکان پذیر است و هزینه های معاملات ناچیز است. به عنوان مثال ، یک موقعیت آتی فروخته شده می تواند با فروش کوتاه در بازار نقطه ، سرمایه گذاری درآمدها در سود و خرید در تاریخ آینده تکرار شود. از آنجا که فروش کوتاه به طور کلی در بازارهای کالایی امکان پذیر نیست ، یا گران است ، استدلال می شود که بازارهای آتی نقش مفید اقتصادی تسهیل تخصیص بهینه موجودی ها را با اجازه فروش کوتاه با هزینه کم انجام می دهند. به ویژه ، ویلیامز (1987) نشان می دهد كه برخی از تولیدكنندگان به طور کلی مایل به كوتاه در آینده در طی فرآیند تولید خواهند بود زیرا در این كار ، آنها موجودی "وام" می كنند كه به عنوان یك كاملاً برای تولید ، عملکرد راحتی مثبت دارند.

دومین رویکرد نظری اصلی قراردادهای آتی را به عنوان ابزارهای مدیریت ریسک می داند. این دیدگاه به طور کلی قیمت های آتی را نشان می دهد که انتظارات از قیمت های آینده را نشان می دهد ، احتمالاً شامل برخی حق بیمه برای ریسک است. کینز غالباً در فرضیه خود این تئوری را پیش بینی می کند که معاملات آینده کالاها به طور کلی باید با تخفیف قیمت ها ، به منظور جبران دلالان مربوط به ریسک مربوط به ارائه بیمه قیمت به تولید کنندگان ، تخفیف دهند. این فرضیه به اصطلاح "عقب ماندگی" است. با این حال ، بار دیگر ، افزونگی اساسی بازارهای آینده باید ذکر شود. معاملات آتی فقط به حدی که هزینه های معاملات یا محدودیت های فروش کوتاه مانع از استفاده از دارایی ها یا کالاهای اساسی برای همان منظور شود ، یک سرویس مدیریت ریسک مستقل ارائه می دهد.

دو تئوری بازارهای آینده احتمالاً باید به عنوان مکمل تلقی شود: یکی تفاوت بین قیمت Spot و Futures را بر اساس داوری بین بازار توصیف می کند ، در حالی که دیگری تأثیر انتظارات و خطر را در سطح آن قیمت ها توصیف می کند. در عمل ، کاربرد نسبی این دو نظریه احتمالاً به هزینه داوری بین بازار بستگی دارد. هنگامی که هزینه های معاملات لکه دار زیاد است و محدودیت های فروش کوتاه وجود دارد ، رابطه داوری که در نظریه هزینه های ذخیره سازی دلالت دارد ، تمایل به تجزیه دارد. در این حالت ، انتظار می رود که قیمت های آتی در درجه اول با انتظارات تعیین شود ، به طوری که این بازارها نقش مهمی در بازتاب اثرات اطلاعات جدید در قیمت ها ایفا می کنند. با هزینه های معاملات کم یا ناچیز در بازارهای فیزیکی ، معاملات آینده تمایل به نقش مستقل بسیار کمتری دارند. نرخ بهره و معاملات آینده ارز احتمالاً بسیار نزدیک به این شدید نسبت به آینده کالا یا سهام سهام است.

2. 2 تأثیر آتی بر نوسانات

تعدادی از استدلال های نظری برای توجیه ارتباط بین معاملات آتی و نوسان قیمت ارائه شده است. در وهله اول، این دیدگاه مکرر وجود دارد که سفته بازی به طور کلی می تواند قیمت ها را بی ثبات کند. چنین موضعی به تفصیل در متون کلاسیک مانند J. S. اصول میل و نظریه کلی کینز، و همچنین بسیاری از نویسندگان دیگر. با این حال، تطبیق ایده بی ثبات کننده سفته بازی در تئوری با رفتار منطقی سرمایه گذاران دشوار است. برای مثال، تلاش های اخیر برای ارائه نمونه های رسمی از گمانه زنی های منطقی اما بی ثبات کننده توسط هارت (1977) و هارت و کرپس (1987) این تصور را ایجاد می کند که کاملاً ساختگی هستند. مورد مخالف، این که حدس و گمان عقلانی همیشه در حال تثبیت است، به اجبار توسط فریدمن (1953) مطرح شد:

«افرادی که استدلال می کنند که سفته بازی عموماً بی ثبات کننده است، به ندرت متوجه می شوند که این تا حد زیادی معادل است با گفتن این که سفته بازان پول خود را از دست می دهند، زیرا سفته بازی تنها زمانی می تواند بی ثبات کننده باشد که سفته بازان به طور متوسط زمانی که [قیمت] پایین است، بفروشند ... و زمانی که قیمت بالا باشد خرید کنند."

موضع فریدمن برای بسیاری عقل سلیم به نظر می رسد، اما به طور تجربی توسط مجموعه ای از ادبیات اخیر در مورد ادعای "نوسانات بیش از حد" قیمت دارایی ها، که در ابتدا توسط شیلر (1981، 1984) جرقه زده شد، به چالش کشیده شده است. شیلر استدلال کرد که نوسانات سوداگرانه میان مدت قیمت دارایی ها در ایالات متحده را چندین برابر بیش از آن چیزی است که می توان با عوامل بنیادی توجیه کرد، نوسان کرد. این موضوع همچنان بحث برانگیز است و در اینجا نمی توان به طور کامل آن را بررسی کرد.

ارتباط این بحث برای بازارهای آتی این است که معاملات آتی از جمله بازارهایی هستند که به ایده آل کتاب درسی تجارت بدون محدودیت و بدون هزینه نزدیک می شوند. بنابراین در اینجاست که طرفداران هر دو دیدگاه افراطی در مورد ثبات معاملات سفته بازی انتظار دارند دیدگاه های خود را به وضوح نشان دهند. بنابراین، توبین (1976) مالیات بر معاملات سفته بازانه را به عنوان وسیله ای برای تثبیت بازارهای مالی بین المللی پیشنهاد کرد، با این استدلال که هزینه های پایین معاملات برای ثبات قیمت مضر است. میلر (1986) از سوی دیگر، بازارهای آتی را با دور زدن مالیات ها و مقررات ناکارآمد، افزایش کارایی بازار لحظه ای می داند. در نهایت، شایستگی های نسبی این دیدگاه ها را فقط می توان بر مبنای تجربی ارزیابی کرد.

خط دوم استدلال ، در مقالات Newbery (1987) و Weller and Yano (1987) به مسئله ثبات قیمت در یک چارچوب تعادل عمومی می پردازد. این مقالات نشان می دهد که حتی در بازارهای کاملاً کارآمد ، معاملات آتی می تواند با تأثیرگذاری بر نوسانات توزیع ثروت خصوصی (ولر و یانو) یا با تأثیرگذاری بر رفتار عرضه تولید کنندگان ریسک (Newbery) ، بر نوسانات قیمت لکه ها تأثیر بگذارد. این تأثیر بسته به پارامترهای مدل ها می تواند در هر جهت باشد. این ایده ها نسبتاً جدید هستند و احتمالاً بیشتر توسعه می یابند ، اما ارتباط تجربی آنها شاید با این واقعیت محدود باشد که قراردادهای آتی معمولاً فقط با سررسید کوتاه معامله می شوند. به ویژه بعید به نظر می رسد که کانال ای که آتی بر نوسانات قیمت لکه ها تأثیر می گذارد ، باید از طریق اثرات تولید همانطور که توسط Newbery پیشنهاد شده است ، باشد.

به عنوان نکته آخر ، باید توجه داشت که تغییرات در نوسانات قیمت هیچ پیامدهای لازم برای رفاه ندارد ، اگرچه به نظر می رسد برخی از این پیامدها اغلب فرض می شوند. در مقابل ، نشان داده شده است که بهبود کارآیی اطلاعاتی ممکن است گاهی اوقات با نوسانات قیمت بیشتر همراه باشد. به عنوان مثال گرین (1986) در یک مدل نظری ساده نشان داده است که حذف محدودیت های فروش کوتاه به طور کلی محتوای اطلاعات قیمت ها را افزایش می دهد و این ممکن است نوسانات قیمت را افزایش دهد. هیچ دلیل واضحی برای در نظر گرفتن چنین نتیجه ای نامطلوب وجود ندارد.

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2023. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین تصدیق می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته ، حال و در حال ظهور می پردازیم.