سرمایه گذاری سهام: راهنمایی برای سرمایه گذاری ارزش

از زمان انتشار "سرمایه گذار هوشمند" توسط بنیامین گراهام ، آنچه که معمولاً به عنوان "سرمایه گذاری ارزش" شناخته می شود ، به یکی از روشهای گسترده و گسترده تر از انتخاب سهام تبدیل شده است. وارن بوفه ، سرمایه گذار مشهور ، در حالی که در واقع از ترکیبی از اصول سرمایه گذاری رشد و سرمایه گذاری ارزش استفاده می کند ، بخش اعظم موفقیت بی نظیر خود را در دنیای سرمایه گذاری به دنبال توصیه های اساسی گراهام در ارزیابی و انتخاب سهام برای سبد سهام خود اعتبار داده است.

با این حال ، از آنجا که بازارها بیش از نیم قرن تغییر کرده اند ، سرمایه گذاری ارزش نیز دارد. با گذشت سالها ، استراتژی سرمایه گذاری ارزش اصلی گراهام توسط سرمایه گذاران و تحلیلگران بازار با هدف بهبود عملکرد یک رویکرد سرمایه گذاری ارزش برای سرمایه گذاران ، به روش های مختلفی سازگار ، تنظیم و تقویت شده است. حتی خود گراهام معیارها و فرمولاسیون های اضافی را نیز با هدف تعیین دقیق تر ارزش واقعی یک سهام ابداع کرد.

در این راهنما ، ما تعدادی از رویکردهای ارزیابی سهام و معیارها را برای شما ارائه می دهیم تا بتوانید از آن استفاده کنید تا تعیین کنید که آیا سهم قیمت فعلی سهام نشان دهنده خرید "ارزش" خوبی است. اما به خاطر داشته باشید که هر زمان که یک شرکت و قیمت سهام آن را ارزیابی می کنید ، باید با توجه به مواردی مانند صنعت خاص و شرایط اقتصادی عمومی ، شماره ها را تفسیر کنید.

علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل سهام خوب مستلزم آن است که شما همیشه معیارهای مالی گذشته و فعلی را با توجه به آینده مرور کنید ، و این را پیش بینی می کنید که چقدر فکر می کنید یک شرکت با توجه به امور مالی ، دارایی ها ، بدهی ها ، موقعیت بازار و برنامه های خود به جلو حرکت می کند. انبساط

همچنین مهم است که از گم شدن در یک تحلیل صرفاً عددی خودداری کنید تا جایی که می توانید جنگل را برای درختان از دست دهید ، به اصطلاح. فاکتورهای "ارزش" غیر عددی که سرمایه گذاران نباید از آن غافل شوند ، شامل مواردی از قبیل چگونگی دستیابی به اهداف یک شرکت در دستیابی به اهداف است ، و شرکت را به شکلی که مطابق با بیان بیانیه ماموریت شرکت های خود باشد ، به جلو سوق می دهد. یک شرکت ممکن است برای لحظه ای سودآوری چشمگیر نشان دهد ، اما در بازار بیش از حد رقابتی امروز ، شرکتی که با دقت نقشه برداری ، برنامه ریزی و بررسی (و در صورت لزوم ، مسیریابی مجدد) را انجام نمی دهد ، پیشرفت آن تقریباً همیشه در نهایت توسط یک مورد قرار می گیردشرکتی که این کارها را انجام می دهد.

سرمایه گذاری ارزش در مقابل سرمایه گذاری رشد

قبل از اینکه به بررسی سرمایه گذاری ارزش سنتی بپردازیم و سپس به برخی از استراتژی های سرمایه گذاری با ارزش جایگزین جدیدتر نگاه کنیم، مهم است که توجه داشته باشیم که "سرمایه گذاری ارزشی" و "سرمایه گذاری رشد" دو رویکرد متناقض یا منحصر به فرد برای انتخاب سهام نیستند. ایده اصلی سرمایه گذاری ارزشی انتخاب سهامی که در حال حاضر کمتر از ارزش گذاری شده اند و انتظار دارید ارزش آن ها در آینده افزایش یابد مطمئناً بر رشد مورد انتظار متمرکز است.

تفاوت های بین استراتژی های سرمایه گذاری ارزشی و سرمایه گذاری رشد، بیشتر به دلیل تأکید بر معیارهای مالی مختلف است (و تا حدی تفاوت در تحمل ریسک، با سرمایه گذاران در حال رشد معمولاً مایل به پذیرش سطوح بالاتر ریسک هستند). در نهایت، سرمایه گذاری ارزشی، سرمایه گذاری رشد یا هر رویکرد ارزیابی اولیه سهام، هدف نهایی یکسانی دارد: انتخاب سهامی که بهترین بازده ممکن را برای سرمایه گذار فراهم کند.

مبانی سرمایه گذاری با ارزش سنتی

از بن گراهام به عنوان "پدر" سرمایه گذاری ارزشی یاد می شود. گراهام در کتاب «سرمایه گذار هوشمند» روشی را برای غربالگری سهام پیشنهاد کرد و توضیح داد تا حتی بی تجربه ترین سرمایه گذاران را در انتخاب سبد سهامشان کمک کند. در واقع، این یکی از جذابیت های اصلی رویکرد سرمایه گذاری ارزشی گراهام است این واقعیت که بیش از حد پیچیده یا پیچیده نیست، و بنابراین می تواند به راحتی توسط سرمایه گذاران معمولی مورد استفاده قرار گیرد.

مانند هر نوع استراتژی سرمایه گذاری، استراتژی سرمایه گذاری ارزشی گراهام شامل برخی مفاهیم اساسی است که زیربنای یا پایه و اساس استراتژی را تشکیل می دهند. برای گراهام، یک مفهوم کلیدی ارزش ذاتی بود - به طور خاص، ارزش ذاتی یک شرکت یا سهام آن. ماهیت سرمایه گذاری ارزشی استفاده از روش تجزیه و تحلیل سهام برای تعیین ارزش واقعی سهام، با توجه به خرید سهامی است که قیمت فعلی سهام آنها کمتر از ارزش یا ارزش واقعی آن است.

سرمایه گذاران ارزشی اساساً همان منطق خریداران دقیق را به کار می گیرند و به دنبال شناسایی سهامی هستند که «یک خرید خوب» هستند و به قیمتی کمتر از ارزش واقعی خود می فروشند. یک سرمایه گذار ارزشی با این باور که بازار در نهایت قیمت سهم را به سطح بالاتری که با دقت بیشتری نشان دهنده ارزش واقعی آن است، «تصحیح» قیمت سهام را جستجو می کند و به دست می آورد.

رویکرد سرمایه گذاری با ارزش پایه گراهام

رویکرد گراهام برای سرمایه گذاری ارزش به سمت توسعه یک فرآیند ساده برای غربالگری سهام که یک سرمایه گذار متوسط می تواند به راحتی از آن استفاده کند ، انجام شد. به طور کلی ، او موفق شد امور را نسبتاً ساده نگه دارد ، اما از طرف دیگر ، سرمایه گذاری با ارزش کلاسیک کمی بیشتر از آنکه فقط از این امر صرفه جویی شود ، "خرید سهام با نسبت قیمت به کتاب (P/B) است. کمتر از 1. 0. "

دستورالعمل نسبت P/B برای شناسایی سهام کم ارزش ، در واقع تنها یکی از معیارهایی است که گراهام برای کمک به وی در شناسایی سهام کم ارزش استفاده کرده است. استدلال در مورد ارزش سرمایه گذاری ارزش در مورد اینکه آیا قرار است از یک لیست چک معیارهای 10 نقطه ای که گراهام ایجاد کرده است استفاده کند ، یک لیست چک 17 امتیازی طولانی تر ، تقطیر هر یک از لیست های معیارها که معمولاً به صورت چهاریا چک لیست پنج نقطه ای ، یا یکی یا دیگری از چند روش انتخاب سهام معیار واحد که گراهام نیز از آن حمایت می کرد.

در تلاش برای جلوگیری از سردرگمی هرچه بیشتر ، ما می خواهیم معیارهای اصلی را که خود گراهام در شناسایی سهام ارزش خوب ، یعنی کسانی که دارای ارزش ذاتی بیشتر از قیمت بازار خود هستند ، مهمترین آنها را ارائه دهیم.

1) یک سهام ارزش باید نسبت P/B 1. 0 یا پایین داشته باشد. نسبت P/B از آنجا که نشان دهنده مقایسه قیمت سهم با دارایی های یک شرکت است ، مهم است. یکی از محدودیت های مهم نسبت P/B این است که در هنگام ارزیابی شرکت های با سرمایه گذاری بهتر عمل می کند ، اما در هنگام استفاده از شرکت های غیر سرمایه گذاری کمتر مؤثر است.

توجه: به جای اینکه به دنبال یک نسبت مطلق P/B پایین تر از 1. 0 باشید ، سرمایه گذاران ممکن است به سادگی به دنبال شرکت هایی با نسبت P/B باشند که نسبتاً پایین تر از میانگین نسبت P/B شرکت های مشابه در صنعت یا بخش بازار خود باشد.

2) نسبت قیمت به درآمد (P/E) باید کمتر از 40 ٪ از بالاترین P/E سهام در پنج سال گذشته باشد.

3) به دنبال قیمت سهم باشید که کمتر از 67 ٪ (دو سوم) از ارزش کتاب ملموس در هر سهم و کمتر از 67 ٪ از ارزش دارایی فعلی شرکت (NCAV) باشد.

توجه: معیار قیمت سهام به NCAV گاهی اوقات به عنوان ابزاری مستقل برای شناسایی سهام کم ارزش استفاده می شود. گراهام NCAV یک شرکت را یکی از دقیق ترین بازنمایی های ارزش ذاتی یک شرکت دانست.

4) ارزش کل کتاب یک شرکت باید بیشتر از کل بدهی آن باشد.

توجه: یک معیار مالی مرتبط یا شاید جایگزین مالی برای این امر ، بررسی نسبت بدهی اساسی - نسبت فعلی - که حداقل باید بیشتر از 1. 0 باشد و امیدوارم بالاتر از 2. 0 باشد.

5) کل بدهی یک شرکت نباید از دو برابر NCAV تجاوز کند ، و کل بدهی های جاری و بدهی بلند مدت نباید بیشتر از کل سهام صاحبان سهام شرکت باشد.

سرمایه گذاران می توانند با استفاده از معیارهای مختلف گراهام آزمایش کنند و خودشان را تعیین کنند که کدام یک از معیارها یا دستورالعمل های ارزیابی آنها را ضروری و قابل اعتماد می دانند. برخی از سرمایه گذاران وجود دارند که هنوز فقط از بررسی نسبت P/B سهام استفاده می کنند تا مشخص کنند که آیا سهام کم ارزش است یا خیر. برخی دیگر ، اگر نه به طور انحصاری ، به مقایسه قیمت سهام فعلی با NCAV شرکت متکی هستند. سرمایه گذاران محافظه کارانه محتاط تر و محتاط تر فقط ممکن است سهام را خریداری کنند که هر یک از تست های غربالگری پیشنهادی گراهام را پشت سر می گذارد.

ما فکر می کنیم که شما می دانید که حداقل برخی از استراتژی سرمایه گذاری ارزش گراهام در فرآیند انتخاب نمونه کارها شما عملکرد کلی سرمایه گذاری سهام شما را بهبود می بخشد.

روشهای جایگزین برای تعیین مقدار

سرمایه گذاران ارزش همچنان به گراهام و ارزش سرمایه گذاری او توجه می کنند. با این حال ، توسعه زاویه های جدید که از آن برای محاسبه و ارزیابی ارزش به معنای این است که روش های جایگزین برای شناسایی سهام کم ارزش نیز بوجود آمده است.

یک متریک با ارزش محبوب محبوب فرمول تخفیف نقدی (DCF) است.

DCF و ارزیابی DCF معکوس

بسیاری از حسابداران و سایر متخصصان مالی به طرفداران سرسخت تجزیه و تحلیل DCF تبدیل شده اند. DCF یکی از معدود معیارهای مالی است که ارزش زمان پول را در نظر می گیرد - این تصور که پول موجود در حال حاضر با ارزش تر از همان مقدار پول موجود در برخی از نقاط در آینده است زیرا هر پولی که اکنون در دسترس است می تواند سرمایه گذاری شود وبدین ترتیب برای تولید پول بیشتر استفاده می شد.

تجزیه و تحلیل DCF از پیش بینی های جریان نقدی آزاد آینده (FCF) و نرخ تخفیف که با استفاده از میانگین هزینه وزنی سرمایه (WACC) محاسبه می شود ، برای برآورد ارزش فعلی یک شرکت ، با این ایده اساسی که ارزش ذاتی آن تا حد زیادی به آن وابسته است ، استفاده می کند. توانایی شرکت در تولید جریان نقدی.

محاسبه اساسی تجزیه و تحلیل DCF به شرح زیر است:

ارزش منصفانه = ارزش شرکت شرکت - بدهی شرکت

(ارزش سازمانی یک معیار جایگزین برای ارزش سرمایه در بازار است. این نشان دهنده سرمایه گذاری در بازار + بدهی + سهام ترجیحی - کل پول نقد ، از جمله معادل های نقدی) است.

اگر تجزیه و تحلیل DCF یک شرکت ارزش هر سهم بالاتر از قیمت سهام فعلی را ارائه دهد ، سهام کم ارزش در نظر گرفته می شود.

تجزیه و تحلیل DCF به ویژه برای ارزیابی شرکت هایی که دارای جریان نقدی پایدار و نسبتاً قابل پیش بینی هستند ، مناسب است زیرا ضعف اصلی تجزیه و تحلیل DCF این است که به برآورد دقیق جریان نقدی آینده بستگی دارد.

برخی از تحلیلگران ترجیح می دهند از تجزیه و تحلیل DCF معکوس به منظور غلبه بر عدم اطمینان پیش بینی های جریان پول نقد در آینده استفاده کنند. تجزیه و تحلیل DCF معکوس با یک مقدار شناخته شده - قیمت سهم فعلی - شروع می شود و سپس جریان های نقدی را که برای تولید آن ارزیابی فعلی لازم است ، محاسبه می کند. پس از تعیین جریان نقدی مورد نیاز ، سپس ارزیابی سهام شرکت به عنوان کم ارزش یا بیش از حد ، به سادگی قضاوت در مورد چگونگی معقول (یا غیر منطقی) است که انتظار داشته باشد شرکت بتواند بتواند مبلغ مورد نیاز جریان نقدی لازم را تولید کندقیمت سهام فعلی را حفظ یا پیشبرد کنید.

هنگامی که یک تحلیلگر تشخیص می دهد که یک شرکت می تواند به راحتی بیش از حد کافی جریان نقدی را برای توجیه قیمت سهام فعلی تولید و حفظ کند ، یک سهام کم ارزش مشخص می شود.

نسبت جدید درآمد

مدل P/E مطلق Katsenelson

مدل Katsenelson ، ساخته شده توسط Vity Katsenelson ، یکی دیگر از ابزارهای جایگزین سرمایه گذاری با ارزش جایگزین است که به ویژه برای ارزیابی شرکت هایی که نمرات درآمد بسیار مثبت و تثبیت شده ای دارند ، ایده آل است. مدل Katsenelson بر ارائه نسبت P/E قابل اطمینان تر به سرمایه گذاران ، معروف به "P/E مطلق" متمرکز است.

این مدل نسبت سنتی P/E را مطابق با چندین متغیر تنظیم می کند ، مانند رشد درآمد ، عملکرد سود سهام و پیش بینی درآمد. فرمول به شرح زیر است:

مطلق PE = (نقاط رشد درآمد + امتیازات سود سهام) x [1 + (1 - ریسک تجاری)] x [1 + (1 - ریسک مالی)] x [1 + (1 - دید درآمدی)]

نقاط رشد درآمد با شروع با ارزش P/E بدون رشد 8 تعیین می شود و سپس اضافه کردن 0. 65 امتیاز برای هر 100 امتیاز پایه ، نرخ رشد پیش بینی شده تا رسیدن به 16 ٪ افزایش می یابد. بالاتر از 16 ٪ ، 5 امتیاز برای هر 100 نقطه پایه در رشد پیش بینی شده اضافه می شود.

تعداد مطلق P/E تولید شده با شماره P/E سنتی مقایسه می شود. اگر تعداد مطلق P/E از نسبت P/E استاندارد بالاتر باشد ، این نشان می دهد که سهام کم ارزش است. بدیهی است ، هرچه اختلاف بین P/E مطلق و استاندارد P/E بزرگتر باشد ، معامله بهتر است. به عنوان مثال ، اگر P/E مطلق سهام 20 باشد در حالی که نسبت استاندارد P/E فقط 11 است ، پس ارزش ذاتی واقعی سهام احتمالاً بسیار بالاتر از قیمت سهم فعلی است ، زیرا شماره P/E مطلق این را نشان می دهدسرمایه گذاران احتمالاً مایل هستند مبلغ بیشتری را برای درآمد فعلی شرکت بپردازند.

شماره بن گراهام

لزوماً لازم نیست از بن گراهام دور شوید تا یک متریک با ارزش سرمایه گذاری جایگزین پیدا کنید. خود گراهام فرمول ارزیابی ارزش متناوب را ایجاد کرد که سرمایه گذاران ممکن است انتخاب کنند - شماره بن گراهام.

فرمول محاسبه شماره بن گراهام به شرح زیر است:

شماره بن گراهام = ریشه مربع [22. 5 x (درآمد در هر سهم (EPS)) x (ارزش کتاب برای هر سهم)]

به عنوان مثال ، شماره بن گراهام برای سهام با EPS 1. 50 دلار و ارزش کتاب 10 دلار برای هر سهم به 18. 37 دلار محاسبه می شود.

گراهام به طور کلی احساس می کرد که نسبت P/E یک شرکت نباید بالاتر از 15 باشد و نسبت قیمت آن (P/B) نباید از 1. 5 تجاوز کند. این جایی است که 22. 5 در فرمول از (15 1. 5 1. 5 = 22. 5) گرفته شده است. با این حال ، با سطح ارزیابی که این روزها رایج است ، حداکثر P/E مجاز ممکن است به حدود 25 منتقل شود.

هنگامی که شماره بن گراهام سهام را محاسبه کردید-که به گونه ای طراحی شده است که ارزش ذاتی در هر سهم شرکت را نشان می دهد-سپس آن را با قیمت سهام فعلی سهام مقایسه می کنید.

• اگر قیمت سهام فعلی پایین تر از شماره بن گراهام باشد ، این نشان می دهد که سهام کم ارزش است و ممکن است به عنوان خرید در نظر گرفته شود.
• اگر قیمت سهام فعلی از شماره بن گراهام بالاتر باشد ، سهام به نظر می رسد بیش از حد ارزشمند است و نامزد خرید امیدوار کننده نیست.

خط پایین

سرمایه گذاران با ارزش همیشه به منظور کسب سود با حداقل ریسک به دنبال خرید سهام کم ارزش هستند. ابزارها و رویکردهای متنوعی وجود دارد که سرمایه گذاران می توانند از آن استفاده کنند تا ارزش واقعی یک سهام را تعیین کنند و اینکه آیا این مناسب برای سبد سرمایه گذاری آنها است یا خیر.

بهترین فرآیند ارزیابی سهام هرگز فقط یک فرمول ریاضی نیست که یک نفر به آن وصل می شود و در عوض ، تعیین کننده جامد و تضمین شده سهام خاص به عنوان یک سرمایه گذاری "خوب" یا "بد" را دریافت می کند. در حالی که فرمول های ارزیابی ارزش سهام و معیارهای مالی قابل توجه وجود دارد ، روند ارزیابی سهام به عنوان یک افزودنی بالقوه در سبد سرمایه گذاری شما در نهایت بخشی از هنر و بخشی است - و تا حدودی یک مهارت که فقط با زمان و تمرین قابل تسلط است.

قرائت های مرتبط

• سرمایه گذاری: راهنمای مبتدی
• استراتژی های سرمایه گذاری سهام
• تجزیه و تحلیل فنی: راهنمای مبتدی
• نحوه خواندن نمودارهای سهام
• به تمام منابع مدیریت ثروت مراجعه کنید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید